ΓΥΡΟΕΙΔΗΣ ΑΛΩΠΕΚΙΑΠρόκειται για την πάθηση εκείνη κατά την οποία οι τρίχες χάνονται σε ένα πολύ συγκεκριμένο μέρος του σώματος και κυρίως στο τριχωτό της κεφαλής. Η ΓΥΡΟΕΙΔΗΣ ΑΛΩΠΕΚΙΑ έχει χαρακτηριστική εικόνα: σε ένα συγκεκριμένο σημείο υπάρχει ολοκληρωτική απώλεια των μαλλιών, ενώ γύρω από αυτό το σημείο η τριχοφυΐα είναι κανονική, δηλαδή υπάρχει μία τελείως κενή περιοχή με σαφή όρια μέσα σε μία κανονικής τριχοφυΐας περιοχή.

Κλινική εικόνα της γυροειδής αλωπεκίας

Το δέρμα στην πάσχουσα περιοχή φαίνεται φυσιολογικό. Τα πρώτα συμπτώματα της ασθένειας είναι η παρουσία μικρών περιοχών όπου υπάρχει ολοκληρωτική απώλεια μαλλιών. Το σχήμα της απώλειας μπορεί να είναι οποιοδήποτε, αλλά συνήθως είναι στρογγυλό ή ωοειδές. Συνήθως εντοπίζεται στο τριχωτό της κεφαλής ή στο μούσι, αλλά μπορεί να αφορά οποιοδήποτε τριχωτό μέρος του σώματος. Σε 1 έως 2% των περιπτώσεων η κατάσταση αυτή μπορεί να εξαπλωθεί σε ολόκληρο το κεφάλι ή ακόμα και σε όλο το σώμα. Μερικές περιοχές μπορεί να παρουσιάζουν απώλεια μαλλιών και επανέκφυση μαλλιών ταυτόχρονα.

Η ασθένεια μπορεί να διορθωθεί από μόνη της για μία χρονική περίοδο ή και μόνιμα. Είναι συχνό στα παιδιά. Η περιοχή μπορεί να δίνει κάποια αίσθηση γαργαλητού ή να πονάει. Τα μαλλιά τείνουν να πέφτουν κατά την διάρκεια ενός σύντομου χρονικού διαστήματος και η απώλεια αφορά συνήθως τη μία περιοχή του κεφαλιού περισσότερο από ότι την άλλη. Οι τρίχες μπορεί να παρουσιάζονται πιο χοντρές στην άκρη τους και πιο στενές, όσο πλησιάζουμε στην ρίζα. Η ασθένεια αυτή μπορεί να συνοδεύεται από αλλοιώσεις στα νύχια.

Αίτια της γυροειδής αλωπεκίας

Η γυροειδής αλωπεκία δεν είναι μια μεταδοτική ασθένεια. Πιθανότατα υπάρχει κάποιος κληρονομικός παράγοντας. Μελέτες που έχουν γίνει σε οικογένειες που έχουν περισσότερα από ένα μέλη με γυροειδή αλωπεκία έχουν δείξει ότι υπάρχουν κάποια γονίδια, τα οποία ευνοούν την κατάσταση αυτή. Επίσης αυξημένες πιθανότητες έχουν τα άτομα που έχουν στο συγγενικό τους περιβάλλον άτομα με αυτοάνοσα νοσήματα. Η πάθηση αυτή θεωρείται αυτοάνοση, δηλαδή ανήκει στις παθήσεις εκείνες όπου ο οργανισμός επιτίθεται τα δικά του κύτταρα και στη συγκεκριμένη περίπτωση στα κύτταρα από τα οποία αποτελούνται τα τριχοθυλάκια. Κατά αυτόν τον τρόπο τα τριχοθυλάκια επηρεάζονται και σταματούν την παραγωγή τρίχας. Όπως σε όλα τα αυτοάνοσα νοσήματα σημαντικό ρόλο έχει το ψυχικό και σωματικό στρες. Αυτό μπορεί να συμβάλει στην έναρξη της παρουσίας της γυροειδούς αλωπεκίας.

Διάγνωση της γυροειδής αλωπεκίας

Η εικόνα της γυροειδούς αλωπεκίας είναι χαρακτηριστική και από μόνη της είναι ικανή για να κάνει διάγνωση ένας έμπειρος γιατρός. Η χαρακτηριστική εικόνα της τρίχας που πέφτει από την περιοχή αυτή επίσης μπορεί να βοηθήσει στην διάγνωση. Η βιοψία σπανίως χρειάζεται. Παρόλα αυτά εάν χρειαστεί η βιοψία μπορεί να επιβεβαιώσει την διάγνωση.

Θεραπεία της γυροειδής αλωπεκίας

Όταν το πρόβλημα είναι μικρού βαθμού, πολλές φορές το πρόβλημα διορθώνεται από μόνο του και τα μαλλιά αρχίζουν να ξαναμεγαλώνουν.
Σε περιπτώσεις όπου η απώλεια μαλλιών είναι σε μεγάλη έκταση η χρήση κορτιζόνης έχει μικρό βαθμό επιτυχίας. Αντίθετα, η χρήση κορτιζόνης έχει περισσότερη επιτυχία όταν οι περιοχές απώλειας μαλλιών είναι μικρές είτε αφορά στο κεφάλι ή στα φρύδια. Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας ποτέ δεν είναι σίγουρη.

Άλλα φάρμακα που έχουν χρησιμοποιηθεί μερικές φορές με επιτυχία είναι η μινοξιδίλη και η κυκλοσπορίνη σε διαφορετικούς συνδυασμούς. Οι κρέμες συνήθως δεν έχουν αρκετή διεισδυτικότητα για να φτάσουν στο βάθος, που είναι τα τριχοθυλάκια και γι’ αυτό είναι λιγότερο αποτελεσματικές σε σχέση με την ενέσιμη κορτιζόνη. Η κορτιζόνη σε λήψη από το στόμα μειώνει την απώλεια των μαλλιών, αλλά όταν σταματήσει η θεραπεία, η απώλεια επανέρχεται. Καθώς τα ακριβή αίτια που δημιουργούν την πάθηση αυτή είναι ακόμα άγνωστα, αντίστοιχα και οι θεραπείες που χρησιμοποιούνται δεν έχουν σίγουρα αποτελέσματα. Μέχρι στιγμής οι πιο επιτυχημένες θεραπείες θεωρούνται αυτές με την χρήση κορτιζόνης σε τοπική έγχυση.